RSS  

‌برای دوست عزیز محمد بذرافکن- تئاتری شیرازی که ساکن قزوینه- و متنمو قابل دونسته آرزوی موفقیت دارم.

نمایش‌های راه یافته به دوازدهمین جشنواره تئاتر استان قزوین معرفی شدند.

نمی دونم چرا از نمایش احسان شادمانی و مهدی شاه حسینی خبری  در این انتخاب نیست.آخه شنیده بودم جزو کارهای انتخابی هیئت بازبینی بوده - همینطور متنی به نام درهای نیمه باز رو  یادم نمی یاد توی بازخوانی خوونده باشم. ضمنا احتمالا کازرون و آباده از مسیر دیگری جز بازخوانی متون به این مرحله رسیده باشند چون متون اونها رو هم نخوندیم. ممکنه مثل نمایشهای انتخابی داراب باشند که توسط هیئت داوران در جشنواره داخلی اون شهر به  بازبینی معرفی شدند...البته دو تا نمایش شهر داراب انتخاب نشدند و من خودم بی صبرانه منتظرم جشنواره شروع بشه و کارهارو ببینم تا مقایسه کنم و نظر خودمو بدم که سلیقه بوده  عدم انتخابشون یا حق بهرحال...

به بقیه دوستان شرکت کننده در جشنواره تبریک می گم و امیدوارم موفق باشند.....

بیستمین ‏جشنواره استانی 28 آبان تا اول ‏آذر ماه در شیراز برگزار می‌شود.

باران زد و همه چیز را شست...خوب زد و پیوسته زد.....برای فردایی که و اتفاقا در شبی که همه از فردایش می گویند...نمی دانم فردا سیزدهم آبان چه می شود اما امیدوارم این باران آسمانی که نگاه را به زلالی آسمان و پاکی آب می کشاند ، دلهایی را بشورد و نرم کند و نگاههایی را خیس و خشکیهای فکر و ذهن و قلب را مرطوب سازد....دلهایمان را پاک و آغوشهایمان را گشاده گرداند...دستهایمان را به همدلی و همراهی فرای هم گشاید نه مشتی بر هم رو در روی هم و نه مرگ خواهی مکرر ی که در خود خشونتی نهفته را منتشر می سازد... گمان می کنم آسمان فرامی خواندمان به زیر باران برویم بی هیچ چتری و سرود زندگی و زنده بودن سر دهیم....تا یادمان نرود اگر آسمان قهرش بگیرد  زمین نیز بیش از این تحملمان نخواهد کرد....کاش روزی چنین از پیش معین شده بود تا فردای شبی پس از بارشی که چشم براهش بودیم  بیرون برویم  و لبخند بزنیم  به آسمان به زمین به خدا به خودمان....

همانطور که حدس می زدم البته نه از روی گمان بلکه با توجه به متنهای ارائه شده به جشنواره تئاتر استانی امسال شاهد رقابت جدی و خوبی خواهیم بود. طبق شنیده های موثق که بزودی هم اعلام خواهد شد نتایج بازبینی نمایشها حاکی از حضور اجراهای همان متونی ست که پیش از این در معرفی انها بعنوان آثاری قابل توجه پیشقدم شدم . متون قابل توجه روی هم رفته به این معنی که قابلیتهای  مناسبی پیش روی گروه قرار می دهد برای ارائه کارگردانی و بازیهای قابل تامل و البته  فرصت تصحیح و ارتقای کیفی متن در طول تمرین گروهی . گرچه در مواردی به نظر می رسد دوستان در جهت ارتقای کیفیت متن نکوشیده اند و همچین برخی متون مناسب نیز به خوبی کار نشده و به جشنواره راه نیافته اند، با اینحال قریب به اتفاق دوستان امسال در جشنواره هستند:

پیام لاریان- احسان شادمانی- نسترن آزاد و محمد مطهری - آرمان طیران- سجاد افشاریان با متن اتاق پرو برگرفته و اقتباس از وودی آلن و به کارگردانی دوستی دیگر- دیوار شهرام کرمی به کارگردانی گروه نمایشی از مرودشت با معرفی یک بازیگر زن خوب به تئاتر استان،شب نامه که متن  خوبی ست و همینطور نمایشنامه ای که دوست دارم اسمش را بگذارم شریفه !وحید جهانمیری هم هست و مسعود احمدی که نمی دانم  متنش را تا چه حد بازنویسی و اصلاح کرد اما  شنیده ام که اجرایش یکی دو زن بازیگر خوب را معرفی خواهد کرد، .....امیدوارم اسمی از قلم نیفتاده باشد... البته باز هم حرف و حدیثهایی هست..مثلا اینکه یک کار فقط و فقط بخاطر یک بازیگر خوب خانوم یا یک خانوم خوب بازیگر! انتخاب شده یا کاری  با توجه به این حدس و گمان از روی سوابق که کار را می توانند تا روز جشنواره بهتر بعمل بیاورند انتخاب شده و...که خب فرصت جشنواره و دیدن خود کارها می تواند این حرفها و حدیثها را رفع و رجوع کند حتما....

همینطور شنیده ام که در داوری امسال جشنواره اتفاق خاص و خیرخواهانه ای در شرف وقوع است که امیدوارم در عمل هم چنین شود...گویا دو داور  از تهران و یک نفر از شیراز  متفاوت ا ز دوره های گذشته یعنی نامهای نسبتا جدیدی  مد نظر هستند که از نظر من مهمترین وجه داوری باید بی طرفی و غیرجانبدارانه بودنشان باشد و البته قابلیتهای فنی و هنری قابل پذیرش.....تا حرف حدیثی نماند و مرید و مرادی در پی انتخابها به گمان ها خطور نکند و ...

اجراهای متفاوت و متنوع ، موضوعات مختلف و پرداختها و ساختارهای گونه گون می تواند به جذابیت و بار فنی جشنواره بیفزاید و البته باید به تماشا نشست که تا چه حد دغدغه های اینجایی و انسانی ، معاصر و قابل تامل در نمایشهای جشنواره  قابل حصول خواهد بود.

برگزیدگان ششمین جشنواره تئاتر ماه معرفی شدند

با تبریک به دوستان گروه نمایش منظومه شخصی که در طراحی بروشور پوستر موسیقی وبازیگری مرد مقام اوردن

 خبر در ادامه مطلب

به نظرم می رسد  کار فرهنگی را نمی شود تحریم کرد. اهل قلم و هنر و ادبیات باید بنویسند. خبرنگار باید اطلاع رسانی اش را کند، روزنامه نگار مقاله اش را بنویسد،عکاس عکسش را بگیرد و خلاصه در انعکاس وقایع و همینطور تلنگر بیرونی و درونی با ابزار خاص هر کدام ، و آدمهای سیاسی هم کارشان را از نوعی که بلدند یا تشخیص می دهند. اگر بنا به عدم همکاری ست پس وبلاگ نویسی هم باید تعطیل شود چون ساپورتش بهرحال از مخابرات این دولت است! فکر می کنم کیفیت حضور مهم است چه گونه بودن چه بودن...وگرنه از نبودن اهل فرهنگ و هنر که خیلی ها اتفاقا استقبال می کنند! مگر ما از تعطیلی فلان روزنامه یا مسدود شدن بهمان سایت و وبلاگ دادمان هوا نمی رود؟ آنوقت چطور خودمان همین روزنه های حضور را به دست خودمان ببندیم؟ هر اتفاق  هنری و دور هم جمع شدنی یکجور فرصت انتقال و تبادل اندیشه ها و دیدگاه های ماست در این روزگار...

اینکه من چه نمایشنامه ای را کار می کنم یا می نویسم یا برای اجرا پیشنهاد می دهم مهم است نه نبودنم.... با احترام به برخی دوستان ، از طرفی فکر می کنم هنوز زمان اعتصاب سراسری و تحریم فرا نرسیده...کارمندها اداره می روند، دانشجویان به دانشگاه و کارگران  سر کار و دانش آموزان به مدرسه و ووووو......امیدوارم گوشهای شنوایی باشند . مدیریتی و خردی و تجربه ای که بتواند درک کند و نگذارد لاجرم کار به جایی بکشد که صداها تبدیل به فریاد شوند و پیش از آنکه بیش از این دیر شود ، به مردم و به منطق و خرد و آزاد منشی گردن نهاده شود....نمی دانم کار به اینجاها می کشد یا نه، من در باطن و گمانم مثل خیلی ها طرفدار اصلاحاتم نه هیچ نوع شورش و انقلاب دیگری...چرایش بماند برای  نوشته های بعدی ولی معتقدم اگر با انقلاب کار درست و تمام  می شد همان انقلاب اول  کافی بود پس...منتها فکر می کنم درد جاهای دیگری ست...از منظر خودمان درد از همین نبودنمان حذف خودمان نظارت نکردنمان فروختن قلممان یا اعتماد صرف کردنمان است و خب از منظرهای دیگر  قدرت طلبی ، خود شیفتگی، خود حق بینی مطلق ، جهل و تملق و و و...

فعلا به نظرم می رسد که باید باشیم و بگوییم در بودنمان چه هستیم و چه می خواهیم و جایی که هستیم چه طوریست و چطور باید یا می تواند باشد...

نکته دیگر تفاوت جغرافیا و شرایط کاری اهالی تئاتر در تهران و شهرستانهاس...دوستانی که تا همین دو هفته پیش اجرای عمومی کرده اند و می کنند و بازخوان و بازبین می شوند- که چه خوب که میدان را خالی نکرده اند و هستند و تاثیرشان را در نوع انتخابشان گذاشته اند- حالا چطور مثلا بعد ازبودجه گیری از همین مرکز و تمام شدن کارشان و اینکه نرسیده اند کار جدیدی پیشنهاد بدهند می توانند صادقانه از تحریم بگویند ....نه .... فعلا ما باید باشیم وگرنه هستند کسانی که احساس می کنند ما جایشان را تنگ کرده ایم و درصدد حذفمان هستند...صدایمان را خاموش نمی کنیم.....

بودن یا نبودن!مسئله این است؟ مسئله این است ، چگونه بودن....

می خوام بگم اتفاقا مدیریت و عملکرد ثابت در حوزه ی تئاتر با توجه به واقعیتهای موجود مثبت و قابل حمایته.....شما مگر مدیریت قبلی و اتفافت اون رو فراموش کردین؟ مرگ و خاموشی تئاتر و افتضاحات فرهنگی حاصل از سوء مدیریت و برخوردهای ناشایست مگر فراموشتون شده؟..... متاسفانه یکی از نقاط اصلی ضعف در وجود برخی از خود اهالی تئاتره که معمولا مشغول کسب استفاده و منافع برای شخص خودشونن و جمعی فکر نمی کنن و دلسوز نیستن و روابط و لابی گری و ناداوری و غیره رو جایگزین برخوردهای انسانی و هنری و حرفه ای کرده اند..... باید پذیرفت که روزگار می گذرد و فرداهای بسیاری در راهند که امروز ما را دیروز می کنند و اگر بنا داریم که خاطره ی حضور ما سبز بماند  باید به نوع تعامل خود با اهالی تئاتر و جوانان علاقمند که لاجرم از راه می رسند عمیقا بیندیشیم ...جایگاه افراد زمانی دستخوش خلل می شود که از سر بی انصافی وارد شوند و امر محتوم چرخش روزگار و گذشت ایام را باور نکنند.... هرگونه اخلال و تضعیف دیگران و استعدادهای آنان به معنی  زیر سوال بردن توانایی خودمان در عدم انتقال دانسته هایمان محسوب می شود و یا بخل ما را به اثبات می رساند و یا نشانگر عدم باور خودمان به تواناییهای خودمان است...اگر کسی خودش را باور داشته باشد نیازی به برخوردهای حذفی و انکاری ندارد...باور کنیم پیشرفت و موفقیت تئاتر زمانی ما را در مسیر خودش نگاه خواهد داشت و به حافظه ی مثبت تاریخی اش خواهد سپرد که در این مسیر  پر دست انداز و مانع ، دیگر ما مانع تراشی نکنیم...

فوتبال آنقدر هیجان دارد که می توانی همه چیز را فراموش کنی و به ساقها و چمن سبزخیره شوی و این سبزی تلنگری نباشد تا تو را به یاد هیچ اتفاق دور و نزدیکی بیندازد! حالا شاید پنج دقیقه می گذرد فقط از زمانی که مارادونا مثل آنکه خودش گل زده باشد چند متر روی چمن سر می خورد و خوشحالی می کند... پرو -آرژانتین...بازی در نیمه ی دوم میان باد و باران شدید ادامه دارد...قطرات باران لنز دوربین را مشبک و تار کرده...دوربین ها تکان می خورند و بازی یک بر صفر به نفع آرژانتین است که ناگهان آن اتفاق رخ می دهد...درست همانند بازی رفت...پرو در آن بازی - که مارادونا سرمربی نبود- در ثانیه های پایانی گل می زند و بازی مساوی می شود....اینجا در دقایق پایانی باز همان اتفاق می افتد.مارادونا مچاله می شود در خود...دوربین ها اشک می ریزند....پرو که نیمه دوم را مصمم تر ادامه داده است به گل مساوی می رسد....بازی مرگ و زندگی...آرژانتین با این باخت حتی ممکن است به بازی پلی آف جام جهانی هم نرسد....آیا سوت پایان چند ثانیه بعد به صدا در می آید؟اما ناگهان یک یورش و گل..گل...آرژانتین دوباره زنده می شود....مارادونا روی چمن چند متر سر می خورد...باد ، باران، فوتبال و مارادونا....آرژانتین ۲ پرو ۱....و تلویزیون را خاموش می کنی....و بیاد می آوری کجا هستی و سهمی از هیجان جام جهانی نداشته ای...اما این فوتبال است....مثل تمام پدیده های انسانی بی بخل است...دست تو را گرفته و با خودش برده وسط ان گردباد...میان آن همه هیاهو و هیجان....مارادونا و نوستالژی ...فوتبال و خاطره....اینگونه است که آرزو می کنی کاش همه چیز همینگونه رقم می خورد در جهانت در سرزمینت...با شور..با تلاش..با هیجان...با شادی..با غم...اما طبیعی...همانطور که خودش اتفاق می افتد...بی کم و کاستی از جانب کسی...یک داوری بی طرفانه و در حضور همه ی دوربینها و چشمهای خیس......

هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد

هم رونق زمان شما نیز بگذرد

وین بوم محنت از پی آن تا کند خراب

بر دولت آشیان شما نیز بگذرد

بادِ خزانِ نکبتِ ایام ناگهان

بر باغ و بوستان شما نیز بگذرد

آب اجل که هست گلوگیر خاص و عام

بر حلق و بر دهان شما نیز بگذرد

ای تیغتان چو نیزه برای ستم دراز

این تیزی سنان شما نیز بگذرد

چون داد عادلان بجهان در بقا نکرد

بیداد ضالمان شما نیز بگذرد

در مملکت چو غرش شیران گذشت و رفت

این عوعو سگان شما نیز بگذرد

آن کس که اسب داشت غبارش فرو نشست

گَردِ سم خران شما نیز بگذرد

بادی که در زمانه بسی شمعها بکشت

هم بر چراغدان شما نیز بگذرد

زین کاروانسرای بسی کاروان گذشت

ناچار کاروان شما نیز بگذرد

ای مفتخر بطالع مسعود خویشتن

تاثیر اختران شما نیز بگذرد

این نوبت از کسان به شما ناکسان رسید

نوبت ز ناکسان شما نیز بگذرد

بیش از دو روز بود از آنِ دگر کسان

بعد از دو روز از آن شما نیز بگذرد

بر تیر جورتان ز تحمل سپر کنیم

تا سختی کمان شما نیز بگذرد

در باغ دولت دگران بود مدتی

این گل ز گلستان شما نیز بگذرد

آبیست ایستاده درین خانه مال و جاه

این آبِ نارَوان شما نیز بگذرد

ای تو رمه سپرده بچوپان گرگ طبع

این گرگی شبان شما نیز بگذرد

پیل فنا که شاه بقا مات حکم اوست

هم بر پیادگان شما نیز بگذرد

ای دوستان خُواهم که بنیکی دعای سیف

یک روز بر زبان شما نیز بگذرد

سیف فرقانی

نتايج بازبيني جشنواره سراسري تئاتر ايثار اعلام شد

با اعلام نتايج بازبيني و انتخاب 20 اثر، دومين جشنواره سراسري تئاتر ايثار از 12 تا 17 مهر در تماشاخانه‌هاي مهر و انديشه حوزه هنري و تالار مولوي برگزار مي‌شود.

به گزارش باشگاه خبرنگاران به نقل از روابط عمومي معاونت پژوهش و ارتباطات فرهنگي، محمداسماعيل رضايي، مديركل امور هنري و نمايشي بنياد شهيد و امور ايثارگران گفت: از ميان 600 اثر ارسالي به دبيرخانه جشنواره، 120 اثر نمايشي جهت بازبيني انتخاب شد كه از اين ميان 20 اثر نمايشي به منظور شركت در دومين جشنواره سراسري تئاتر ايثار انتخاب شد.

دبير جشنواره افزود: نتايج بازبيني بخش كودك و نوجوان جشنواره سراسري تئاتر ايثار كه هشتم لغايت سيزدهم آبان در همدان برگزار مي‌شود، متعاقباً اعلام خواهد شد.

نمايش «گاوميش» به نويسندگي حامد مهيني و كارگرداني حامد مهيني از استان بوشهر (شهرستان خارك)، نمايش «خط سوم» به نويسندگي حميدرضا نعيمي و كارگرداني سعيد نوروزي از استان كرمانشاه (اسلام‌آباد)، نمايش «جاده هنوز بسته است» به نويسندگي احسان رحيمي و كارگرداني احسان رحيمي از اصفهان (شاهين شهر)، نمايش «روي خط سياه» به نويسندگي خسرو اميري و كارگرداني رضا نوراني از اهواز، نمايش «ما دو نفر بوديم» به نويسندگي علي كوچكي و كارگرداني بهار كريم‌زاده از استان تهران، نمايش «استخوان‌ها صدا كند» به نويسندگي صحرا رمضانيان و كارگرداني محمد‌رضا درند از كرمانشاه، نمايش «جهش» به نويسندگي بابك تهراني و كارگرداني تهراني از استان گرگان، نمايش «باد كه مي‌نويسد» به نويسندگي آرش عباسي و كارگرداني هادي‌ مسعودي از استان اصفهان، نمايش «تنديس» به نويسندگي مهدي ايوبي و كارگرداني سيد‌ابراهيم عمادي از استان مازندران (بهشهر)، نمايش «به خواب‌هايت لنگر انداختم» به نويسندگي و كارگرداني اكبر آئين از استان كهگيلويه (ياسوج)، نمايش «در قاب‌هاي تمام قد» به نويسندگي سپيده خمسه‌نژاد و كارگرداني مهدي محمدي از استان مركزي (اراك)، نمايش «آرا» به نويسندگي مهدي نصيري و كارگرداني عليرضا اسدي از استان خراسان رضوي (مشهد)، نمايش «هنگامه» به نويسندگي محمود ناظري و كارگرداني محمد بي‌ريا از استان تهران، نمايش «اين سوي پل پشت پنجره» به نويسندگي مهسا دهقاني‌پور و كارگرداني بركه فروتن از استان تهران، نمايش «اينجا همه‌چيز عادي است» به نويسندگي و كارگرداني حسن حاجت‌پور از استان تهران، نمايش «آذر» به نويسندگي مهدي پوررضائيان و كارگرداني حسين فرخي از استان تهران، نمايش «عروس» به نويسندگي حسن حاجت‌پور و كارگرداني اكبر قهرماني از استان تهران، نمايش «ناشناس» به نويسندگي و كارگرداني مالك سراج از استان تهران، نمايش «شكاف» به نويسندگي ماندانا عبقري و كارگرداني حسين دهقاني از استان تهران و نمايش «ترس دروازه‌بان» به نويسندگي كرامت يزداني و كارگرداني حميد‌رضا زبرجدي از استان يزد، آثار منتخب دومين جشنواره تئاتر ايثار هستند.

دومین جشنواره تئاتر دارابگرد برگزار شد

دومین جشنواره تئاتر شهرستان داراب با عنوان داربگرد و با اجرای  نه گروه نمایشی طی سه روز در مهرماه 88 برگزار شد.

 هیئت داوران – محمود ناظری، محمدرضا راستگو ، اصغر زیبایی نژاد –

دو نمایش غروب دلمردگی دودکش بخاری نوشته و کار امید بلاغتی و رطوبت قرمز نوشته و کار سید رضا بلاغتی را بعنوان دو نمایش برگزیده  اعلام کردند و این دو نمایش به بازبینی همایش استانی تئاتر فارس راه یافتند.

گفتنی ست امید بلاغتی عناوین مقام اول کارگردانی و دوم متن جشنواره  و سید رضا بلاغتی مقام اول متن و دوم کارگردانی را از آن خود کردند. همچنین هر دو بازیگر نمایش  غروب دلمردگی.... مقام های اول بازیگری زن و مرد جشنواره را بدست اوردند. بازیگر مرد نمایش رطوبت قرمز نیز مقام دوم بازیگری مرد جشنواره را از آن خود کرد. خلیل بردباریان حائز مقام سوم بازیگری مرد با نمایش اسب گردید و کارگردان همین نمایش  احسان درانی نژاد مقام سوم کارگردانی را از آن خود کرد. بازیگران نمایش نقل زنان سنگی –تودجی و شفیعی – مشترکا مقام دوم بازیگری زن را بدست آوردند.

هربار که نوای سازش از کنجی برخیزد یادمان خواهد آمد که او زنده است چرا که در دل و ذهنمان ادامه می یابد